sobota, 17 czerwca 2017

Robótkowy chaos i niemoc...

Dawno mnie tutaj nie było i czas nadrobić zaległości. Dlatego dziś znowu będzie hurtem, czyli o wszystkim co powstało podczas mojej nieobecności.
Niestety powstało niewiele, bo ostatnio coś mi się komplikuje zdrowie.
Ale po kolei.
Ostatnio chwaliłam się ukończonym SAL-em Tea Time, a jeszcze wcześniej pokazywałam nowy obraz z serii Home Sweet Home.
Pisałam wtedy, że pełno w nim półkrzyżyków. Na moje szczęście ja zorientowałam się trochę za późno i zaczęłam haftować pełnymi krzyżykami i postanowiłam nie pruć tego, co już miałam zrobione. Dlatego półkrzyżyki zrobiłam tylko i wyłącznie tam, gdzie były one już niezbędne.
Czyli tu:
 i tu:
Osobiście półkrzyżyków nie lubię, ale muszę przyznać, że akurat w tym wzorze ona idealnie pasują. Sprawiają że napis w pewnym sensie robi się jakby trójwymiarowy.
Całość w chwili obecnej wygląda tak:
I tu muszę dodać, że ten haft nie jest jeszcze ukończony. Tam gdzie na kanwie jest jeszcze puste miejsce, we wzorze są jakby haftowane lilijki:
W oryginale są ona haftowane muliną B5200 którą ja w swoim hafcie wymieniłam na 762. Białego na białej kanwie nie widać, a jasnoszary już tak. No i te "lilijki" mi się tam nie widzą. Zamiast tego planuję wyhaftować tam imiona członków rodziny, której zamierzam ten haft podarować.
Brakuje tylko weny do zaprojektowania napisów....
Tymczasem zaraz na początku czerwca haft powędrował do pudła, a ja zajęłam się moja resztką włóczki i zaczęłam uczyć się warkoczy:
Żeby nie było tak łatwo to od razu dwa, a co sobie będę żałować... To co widać na powyższym zdjęciu powstało w jeden wieczór. Ale przez noc mi się "uwidziało" coś innego i dlatego całość sprułam i zaczęłam raz jeszcze:
To już mu się bardziej podobało więc postanowiłam zrobić z tego opaskę na włosy. Wiecie, taką jaką się nosi zimą zamiast czapki.
Po jednym dniu mogłam się już pochwalić niezłym urobkiem:
I zbliżenie:

Jeszcze trochę brakuje do końca, ale niestety zabrakło włóczki i trzeba było po nią jechać do sklepu. Także i ta robótka powędrowała "na trochę" do pudła. Ja zaś postanowiłam wrócić do mojego drugiego HAED-a - Victorian Garden.
Niestety los się na mnie uwziął i po postawieniu kilkudziesięciu krzyżyków dostałam takiego bólu zęba, że na tabletkach przeciwbólowych przespałam 4 dni....
Ząb który zaczął mi tak dokuczać to dolna ósemka, czyli tzw ząb mądrości. Ból spowodował opuchliznę węzłów chłonnych oraz szczękościsk...
Od piątku do poniedziałku na ketonalu - ból mijał, ale ja byłam nie do życia - spałam 24h/dobę...
Wizytę u dentysty miałam dopiero na wtorek i jakoś musiałam to wytrzymać.
Diagnoza była jedna - usunąć. Na szczęście tu obyło się bez zbędnych komplikacji - dwa zastrzyki znieczulające, potem jeszcze jakieś inne znieczulające "psik, psik" i nawet się nie zorientowałam kiedy było po wszystkim.
Możecie mi wierzyć lub nie, ale po tym znieczuleniu oraz po zaleconych przez dentystę tabletkach przeciwbólowych przespałam kolejne dwa dni....
Od czwartku jakoś funkcjonuję. Zmniejszyłam ilość przyjmowanych tabletek przeciwbólowych, zmniejszył się ból po wyrwanym zębie i po zastrzykach znieczulających ale niestety pozostał szczękościsk... O ile mówię prawie normalnie to zjedzenie czegokolwiek graniczy z cudem. Przez weekend nie zjadłam prawie nic, a od poniedziałku jestem na diecie "grysikowej" - grysik na mleku plus mus jabłkowy... Czasem gotowany zimny kartofel, czy jak dziś rozgotowany krupnik...
W międzyczasie byłam jeszcze u mojego chirurga, żeby usłyszeć od niego, że "noga jest zrośnięta na 80%, proszę nadal na siebie uważać, próbować chodzić bez bereł i bez tej skarpety uciskowej, proszę ciężko nie dźwigać i generalnie chodzić ale nogę oszczędzać"... Kolejna wizyta za 4 tygodnie.
Do tego w pakiecie mam chyba problemy z hormonami. W przeciągu 45 dni już po raz 4 mam "kobiecą przypadłość". Dwa razy terminowo, a dwa razy tak sobie nagle w środku cyklu....
Niby mogłabym to tłumaczyć zastrzykami przeciwzakrzepowymi czy stresem związanym z zębem, no i z ilością zjedzonego ketonalu, ale w sumie mam już prawie 46 lat i to może być całkiem coś innego. Generalnie raz już byłam w tej sprawie u rodzinnego, ale tłumaczono mi wtedy ze to może być związane ze stresem. Ale gdy się powtórzy mam wrócić. Tak więc w poniedziałek czeka mnie kolejna wizyta...

No ale dość już o zdrowiu i problemach. Teraz czas się pochwalić postępami w Victorian Garden. Razem z krzyżykami postawionymi przed problemami z zębem na dzień dzisiejszy mam tyle:
To 3 kolumny na wysokość 50 rzędów. Do górnej krawędzi brakuje kolejne 50 rzędów, ale musiałam przełożyć tamborek. Całość wygląda tak:
Dziś udało mi się już postawić kilka krzyżyków więcej więc mam nadzieję ze teraz to już poleci z górki i niedługo będę mogła pochwalić się kolejną pełną stroną wzoru.
To by było na tyle.
Przepraszam za te zdrowotne wywody, ale jakoś tak musiałam....

Dziękuję za wszystkie pozostawione komentarze. Ja do was już też pozaglądałam, ale nie wszędzie zostawiłam komentarz - wybaczcie...
Dorota - dziękuję i obiecuję uważać :)
Karolina - postaram się nie zapomnieć, ale to może potrwać zanim go oprawię ;)
Katarzyna - ja też wolę kupować sama, ale czasem po prostu się nie da :)
Agnieszka Wardzińska - jak mogłaś przeczytać powyżej ja nie szaleję... ;)
Małgorzata Zoltek - byłam i widziałam - faktycznie przyciasna odrobinkę, ale bardzo ładna

Pozdrawiam serdecznie





sobota, 3 czerwca 2017

SAL Tea Time - motyw 9 - ostatni

Jako że dziś pierwsza sobota czerwca to czas pokazać kolejny motyw z SAL-u Tea Time.
Oto cukier i śmietanka:

Niestety to już jest ostatni motyw...
Tak oto prezentuje się całość:
Jest pięknie, a byłoby jeszcze piękniej gdyby było w ramce.  Kilka miesięcy temu obiecałam sama sobie, że tym razem całość pokażę już w ramce....
Niestety złamana noga nie pozwoliła jechać do sklepu, a domownicy powiedzieli, że "oni się na ramkach nie znają". Tak więc kolejny nieoprawiony obrazek z zakończonego SAL-u.
Agatko bardzo serdecznie dziękuję za zabawę.
Pozdrawiam

Dziewczyny nie macie pojęcia, jak ja się cieszę, że nie mam już gipsu. Przez pierwsze kilka dni po jego zdjęciu jeszcze dużo siedziałam, bo noga wciąż była w sińcach i bolało w miejscu złamania. Powoli jednak codziennie więcej próbowałam chodzić, byłam już nawet w pobliskim sklepie - oczywiście z berłami. Powoli zaczynam przejmować obowiązki domowe, a wczoraj ubrana w sztywne buty nawet jechałam samochodem.
Ale nadal dużo odpoczywam z nogą w górze i robię tak, żeby nie forsować się za bardzo.
Czasem mnie tak dziwnie szczypie w miejscu złamania. To takie bardzo dziwne uczucie...
No i nadal pobolewa stłuczona kostka. I tu obawiam się, że to się będzie ciągnęło zdecydowanie dłużej, ale zobaczymy.

Dziękuję wam za troskę i życzenia powrotu do zdrowia.
Katarzyna - ja też tak zawsze o sobie myślałam, a jednak sama się sobie dziwię że mi się ta czapka udała. Natomiast w Home większość półkrzyżyków zrobiłam pełnym krzyżykiem i powiem ci, że wygląda to całkiem fajnie.
Ewa Staniec-Januszek - dziękuję, dla mnie też wciąż nie wszystko jest jasne
Dorota - będę uważać, dziękuję
Agnieszka Wardzińska, Anek73 - z wolnego trzeba korzystać, więc i hafcik i druty iulubiony serial ;)

wtorek, 23 maja 2017

Wszystkiego po trochę

Odnośnie drutów to trochę się zawzięłam i postanowiłam zrobić coś użytecznego, a nie tylko samą próbkę.
Dlatego włączyłam kolejną lekcję kursu, a tam... czapka
Iwona pokazywała jak robić ciepłą, zimową czapę a dwóch kolorów grubej włóczki na grubych drutach. Ja takiej nie miałam, więc postanowiłam zrobić czapkę dla córki z tego co mam, czyli z tej kremowej akrylowej włóczki co próbka.
Kilka razu oglądałam lekcję, zanim zaczęłam. Czapka to przecież nie byle jaka próbka - trzeba było obliczyć odpowiednią ilość oczek, zobaczyć jak się chowa nitki oraz jak taką czapką zakończyć i zszyć.
Postanowiłam jednak nie oglądać lekcji "na sucho", tylko aktywnie i dlatego zaczęłam sobie dziergać - najpierw kilka rzędów ściągacza, potem oczka prawe i lewe, a potem...:
Jak widać na załączonym obrazku zachciało mi się ażuru na czapce.... Ile razy prułam to wiem tylko ja - nie liczyłam.
Ja chciałam czapkę zrobić niejako w w tajemnicy i dlatego po kryjomu przed córką robótkę mierzyłam z jej bawełnianą czapką z motywem z Krainy Lodu. Wydawało się okej i dlatego wg kursu czapkę zakończyłam, zszyłam i przymierzyłam córce...
I tu zonk - czapka jest za mała!!! Modelka nie chce współpracować dlatego zdjęcie jakie jest każdy widzi:
Nie chciałam tego pruć, bo bałam się że włoczka się zmechaci czy przerwie. Podarowałam więc czapkę komuś innemu:
Niestety z kolei tu czapka była za duża, stąd najpierw musiałam ją podwinąć a potem zrobić sznureczki do związania :D
Uparłam się jednak, że czapka musi powstać! Walczyłam dzielnie całą niedzielę i oto efekty:
Czapka pasuje idealnie, modelka zadowolona. Ale... zrobiło się za ciepło na taką czapkę i niestety powędrowała do szuflady. Ale i tak jestem z siebie mega dumna :D
Czas wziąć się do kolejnej lekcji, ale zostało mi niewiele włoczki:
Nie bardzo wiem, co z takiej ilości mogę zrobić, a na zakupy chwilowo się nie wybieram bo nie mam jak. A muszę niestety sama...
To tyle z frontu włóczkowo-drutkowego.
Kolejna moja robótka, to był taki malutki przerywnik pomiędzy drutami a haftem. Zrobiłam bowiem aż 3 karteczki. Wow, szaleństwo ;)
Pierwsza karteczka poleciała do mojej chrześnicy z okazji roczku:
Taka mała skromna karteczka. Zapomniałam zrobić zdjęcia wnętrza karteczki, gdzie oprócz życzeń była jeszcze naklejka ze zwierzątkami i słonecznikiem - gapa ze mnie....
Dwie kolejne karteczki wczoraj zostały wysłane do mojej mamy i teściowej:
Kartki są niemal identyczne, a to z tego powodu, żeby żadna z Pań (a szczególnie moje teściowa) nie poczuła się w jakiś sposób gorsza... Kto ma teściową to chyba wie o czym mówię...

A teraz powrót do czegoś, co tygryski lubią najbardziej, czyli do krzyżyków :)
Ostatnio pokazywałam Wam "mały" przerywnik pomiędzy HAED-ami. Wtedy wyglądał tak:
Kilka z was rozpoznało ten wzór, albo domyślało się co to może być.
To oczywiście jeden z wielu wzorów z napisem "Home Sweet Home". Tak wygląda w oryginale:
Bardzo mi się spodobał i w zasadzie szukałam okazji żeby go wyhaftować. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że haft składa się z bardzo dużej ilości półkrzyżyków. Generalnie zorientowałam się dopiero zaczynając haftować litery. Uświadomiłam sobie bowiem że pewne symbole wzoru haftowane są tymi samymi kolorami...
Postanowiłam jednak nie pruć i zostawić te całe krzyżyki, które miałam już zrobione. Głównie chodzi o linie na dole haftu
Zanim zaczęłam "drutkowanie" mój haft wyglądał tak:
Jednak półkrzyżyki w mojej wersji też występują. Między innymi w dolnym "M", oraz w całym górnym "HOME".
Półkrzyżykiem powinnam tez zrobić te wszystkie wzorki okalające napis "Home Sweet Home:, jednak tutaj już mi te połówki nie pasowały i wszystko machnęłam pełnym krzyżykiem. To taka moja prywatna wersja tego wzorku ;)
Wczoraj haft musiałam odłożyć, bo jak to zwykle u mnie bywa zabrakło jednego koloru:
Mogłabym haftować tym co mam, ale odpuściłam. Poczekam na dostawę muliny :)
Teraz wracam do Mini Victoria Garden. czas na stronę nr 2 :)

Ach, zapomniałabym... Z nogą jest dobrze. Na tyle dobrze, że nie potrzebuję już gipsu. W zamian za to dostałam specjalny usztywniający bandaż elastyczny, czyli jak jak to mówię skarpetkę uciskową:
Jest dużo lżej, a najważniejsze że można toto zdejmować do kąpieli i na noc...
Moja skóra łuszczy się brzydko i muszę ją mocno i często nawilżać kremami i balsamami. Do tego okolice palców wciąż są w delikatnych siniakach....
Teraz muszę się powoli nauczyć chodzić bez tego gipsu. Jest ciężko, bo boli podeszwa w miejscu złamanej kości, która wg lekarza "ładnie się zrasta". Czyli jeszcze nie do końca się zrosła. Mam zgrubienie w miejscu złamania, ale nie boli przy dotyku. Boli za to stłuczona kostka a raczej staw skokowy. Miałam z tym problem już kilka lat temu, kiedy dosłownie stanęłam sobie na kostce i trochę boję się powtórki...
Teraz spaceruję sobie powolutku z berłami po domu i ogródku. I nadal odpoczywam.
Za trzy tygodnie czeka mnie kolejne prześwietlenie i wizyta u lekarza.

Dziękuję za wszystkie komentarze.
Cytrulina - ja raczej nie zostanę zawodową dziewiarką, ale uważam, że to tak fajnie jak się umie zrobić cokolwiek własnymi rękami - coś uszyć, wydziergać, zrobić na szydełku...
eleila - no właśnie mi tez nigdy wcześniej samej nic nie wychodziło, a to co uczyliśmy się w szkole podstawowej to było robione z pomocą mamy
Dorota - już na szczęście gipsu się pozbyłam ;)
Ulcia - podniosłaś mnie na duchu ;)
Magdalena Betlej - do tej wymarzonej chusty to niestety jeszcze droga daleka :D
Monika Blezień - Bycie królową jest fajne, pod warunkiem ze domownicy robią to o co prosisz. U mnie niestety trzeba się bardzo długo prosić o pewne rzeczy. Ale już na szczęście jest lepiej. Życzę ci żebyś nigdy tego gipsu nie doświadczyła...

Pozdrawiam wszystkich serdecznie